♻️ Recypark: when selective sorting becomes a geographical privilege in Brussels

Terwijl het Brussels Hoofdstedelijk Gewest oproept tot beter sorteren en het verminderen van ons afval, tempert een concrete realiteit de mooie woorden: ongelijke toegang tot de Recypark afhankelijk van de wijk waar men woont.

Vandaag telt Brussel vijf regionale Recyparken. Dat lijkt redelijk... tenzij je kijkt naar hun geografische verdeling. De wijken in het zuiden en oosten van de hoofdstad worden duidelijk benadeeld. Sommige gebieden hebben geen gemakkelijk toegankelijke Recypark, waardoor inwoners tot 30 of 40 minuten moeten rijden, terwijl een Recypark soms op slechts 10 minuten afstand ligt - maar hen eenvoudigweg de toegang ontzegd wordt.

Laten we een concreet voorbeeld nemen: de wijk Roosevelt. De bewoners zouden gemakkelijk naar een nabijgelegen Recypark kunnen gaan... als het niet voorbehouden was aan andere gemeenten. Gevolg? Een deel van de Brusselaars financiert via belastingen een infrastructuur... waar ze geen toegang toe hebben.

En dat is nog niet alles: sommige toegangsregels beperken nog steeds het gebruik van deze diensten. Voertuigen van meer dan 1,85 meter, aanhangwagens, enz.: zoveel verboden die het leven van degenen die hun afval correct willen sorteren bemoeilijken. Paradoxaal voor een dienst die recycling zou moeten bevorderen.

?️ Oplossingen?

De bouw van nieuwe Recyparken in Haren, Jette of Anderlecht is een stap vooruit, maar beantwoordt niet aan de behoeften van onderbediende wijken. Het is dringend nodig om een eerlijker visie te omarmen op het beheer van afval, die niet beperkt blijft tot een eenvoudige uitbreiding van het netwerk, maar tot een slimme herverdeling van de infrastructuur, gebaseerd op concrete gegevens: toegankelijkheidskaarten, gemiddelde reistijd, milieueffect, enz.

? Waarom de mobiele ophaaldiensten in slecht bereikbare gebieden niet versterken? Waarom sommige toegangsregels herzien om ze aan te passen aan de realiteit van de gebruikers? Waarom de bewoners beter informeren en bewust maken daar waar de toegang het moeilijkst is?

? Daarom heb ik op 17 juli Minister Alain Maron aangesproken over deze schrijnende ongelijkheden. Afval sorteren mag niet afhangen van de postcode. Ecologie zal nooit volledig inclusief zijn als de toegang tot de infrastructuur variabel blijft.

? Het is tijd om de kaart van de Brusselse Recyparken te heroverwegen. Zodat elke burger daadwerkelijk kan deelnemen aan de ecologische transitie, waar hij ook woont.